Praca za granicą a obowiązki wobec KRUS, najważniejsze zasady i skutki

Przepisy prawa europejskiego dotyczące ubezpieczeń

Przepisy regulujące zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym przy pracy za granicą to:

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia 883/2004.

Zasadą ogólną wynikającą z rozporządzenia 883/2004 jest podleganie ubezpieczeniu społecznemu tylko jednego państwa członkowskiego – tego, na którego terytorium faktycznie wykonuje się pracę. Nie ma znaczenia miejsce zamieszkania ani siedziba pracodawcy.

Obowiązek informacyjny wobec KRUS

Osoba ubezpieczona w KRUS, która podejmuje pracę zarobkową za granicą, ma obowiązek poinformowania o tym fakcie KRUS – niezależnie od tego, czy podlega tamtejszemu ubezpieczeniu, czy nie.

Obowiązek ten wynika z art. 37 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, zgodnie z którym:

„Rolnik jest obowiązany, nie czekając na wezwanie, w ciągu 14 dni zgłaszać Kasie osoby podlegające ubezpieczeniu w jego gospodarstwie oraz informować Kasę o okolicznościach mających wpływ na podleganie ubezpieczeniu i o zmianach tych okoliczności.”

Czy grożą sankcje za brak zgłoszenia?

Brak przekazania informacji o pracy za granicą nie jest zagrożony żadną karą. Ustawodawca nie przewidział sankcji za niedopełnienie tego obowiązku.

Czy składki KRUS mogą zostać zakwestionowane?

Nie. Skoro za granicą nie podlegał Pan ubezpieczeniu, nie dochodziło do tzw. podwójnego ubezpieczenia. W związku z tym KRUS nie zakwestionuje opłaconych składek ani okresów podlegania ubezpieczeniu w Polsce.