• Stan prawny na: 2026-07-18 | Autor: Redakcja Praworolne.info
Sprzedaż ziemi rolnej nie zawsze kończy się na jednym spotkaniu u notariusza. Najpierw trzeba ustalić status gruntu, powierzchnię użytków rolnych, uprawnienia kupującego, ewentualne prawo pierwokupu dzierżawcy lub KOWR oraz przygotować dokumenty wymagane do aktu.
W poradniku wyjaśniamy, kiedy można podpisać od razu umowę przenoszącą własność, kiedy potrzebna jest umowa warunkowa albo zgoda KOWR, jakie zaświadczenia zebrać i jak zabezpieczyć cenę, terminy oraz wydanie nieruchomości.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
.jpeg)
Notariusz nie może ograniczyć się do spisania ustaleń stron. Musi zbadać, czy planowana czynność jest dopuszczalna, ustalić osoby uprawnione do pierwokupu, zweryfikować dokumenty i pouczyć strony o skutkach aktu. W sprawach gruntów rolnych kluczowe jest więc rozpoczęcie przygotowań przed ustaleniem daty sprzedaży.
Najbezpieczniejsza kolejność to: weryfikacja statusu nieruchomości, ocena nabywcy, sprawdzenie dzierżawy i praw pierwokupu, skompletowanie dokumentów, uzyskanie wymaganej zgody, a następnie zawarcie właściwego aktu notarialnego. Próba pominięcia któregoś z tych etapów może skończyć się odmową sporządzenia aktu albo nieważnością czynności.
Najpierw trzeba ustalić, czy przedmiot sprzedaży jest nieruchomością rolną w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Sama informacja, że w ewidencji gruntów działka ma symbol R, Ł, Ps lub Br, nie zawsze rozstrzyga sprawę. Znaczenie ma również przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, ponieważ grunt przeznaczony w planie w całości na cele inne niż rolne nie jest objęty ustawową definicją nieruchomości rolnej.
Jeżeli na nieruchomości nie ma miejscowego planu, notariusz analizuje stan prawny i faktyczny na podstawie dostępnych dokumentów, w szczególności ewidencji gruntów, sposobu korzystania z nieruchomości i dokumentów planistycznych. Decyzja o warunkach zabudowy nie zawsze sama w sobie wyłącza stosowanie ustawy rolnej, dlatego nie należy zakładać, że działkę można sprzedać jak zwykłą działkę budowlaną tylko dlatego, że wydano dla niej taką decyzję.
Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego nie ma zastosowania do nieruchomości, w których powierzchnia użytków rolnych jest mniejsza niż 0,3 ha. Nie oznacza to jednak automatycznie, że nie istnieją żadne inne ograniczenia. Nadal trzeba zbadać księgę wieczystą, współwłasność, obciążenia, prawo pierwokupu wynikające z innych ustaw, status lasu, strefę rewitalizacji oraz wymagania planistyczne.
Przy nieruchomości rolnej o powierzchni od 0,3 ha do mniej niż 1 ha nabywcą może być osoba, która nie jest rolnikiem indywidualnym. Może jednak nadal działać ustawowe prawo pierwokupu dzierżawcy lub KOWR, dlatego w wielu przypadkach konieczna będzie umowa sprzedaży pod warunkiem niewykonania prawa pierwokupu.
Gdy powierzchnia nieruchomości rolnej wynosi co najmniej 1 ha, zasadą jest nabycie przez rolnika indywidualnego, a łączna powierzchnia jego użytków rolnych nie może przekroczyć 300 ha. Ustawa przewiduje liczne wyjątki, między innymi dla osób bliskich zbywcy oraz niektórych jednostek i szczególnych sposobów nabycia. Jeżeli żaden wyjątek nie pasuje, potrzebna jest zgoda Dyrektora Generalnego KOWR wydawana w drodze decyzji administracyjnej.
Różnice proceduralne zależne od areału szerzej pokazuje poradnik sprzedaż ziemi rolnej 0,3 ha, 1 ha i więcej. Przy ustalaniu progu trzeba posługiwać się danymi dotyczącymi konkretnej nieruchomości będącej przedmiotem aktu, a nie tylko potoczną nazwą pola lub powierzchnią całego gospodarstwa sprzedającego.
Rolnik indywidualny musi spełniać łącznie ustawowe warunki dotyczące kwalifikacji rolniczych, osobistego prowadzenia gospodarstwa, limitu powierzchni oraz zamieszkania przez wymagany okres w odpowiedniej gminie. Samo posiadanie numeru producenta, opłacanie KRUS albo odziedziczenie gruntu nie przesądza jeszcze o spełnieniu definicji.
Kupujący powinien przedstawić notariuszowi dokumenty i oświadczenia potwierdzające podstawę nabycia. Jeżeli korzysta z wyjątku jako osoba bliska, trzeba wykazać pokrewieństwo lub inną relację objętą ustawową definicją. Gdy podstawą ma być status rolnika indywidualnego, notariusz wskaże wymagane zaświadczenia i oświadczenia, w tym dokumenty dotyczące kwalifikacji, zamieszkania, osobistego prowadzenia gospodarstwa oraz powierzchni posiadanych użytków.
Dzierżawcy może przysługiwać ustawowe prawo pierwokupu, jeżeli umowa dzierżawy została zawarta na piśmie, ma datę pewną, była wykonywana przez co najmniej trzy lata i nabywana nieruchomość wchodzi w skład jego gospodarstwa rodzinnego. Dlatego sprzedający powinien ujawnić notariuszowi każdą dzierżawę, także zawartą wiele lat wcześniej i niewpisaną do księgi wieczystej.
Jeżeli dzierżawca nie ma prawa pierwokupu albo go nie wykonuje, w wielu transakcjach prawo to przysługuje KOWR. Wówczas strony zawierają umowę warunkową, a notariusz przesyła zawiadomienie wraz z wypisem aktu właściwemu podmiotowi. Termin na wykonanie prawa pierwokupu wynosi miesiąc od otrzymania zawiadomienia. Dopiero po złożeniu oświadczenia o niewykonaniu prawa albo po bezskutecznym upływie terminu można podpisać akt przenoszący własność.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Najlepiej przesłać notariuszowi skany dokumentów przed umówieniem terminu. Kancelaria sprawdzi księgę wieczystą, podstawę własności, ograniczenia w rozporządzaniu i wskaże, które zaświadczenia muszą być aktualne na dzień aktu. Lista nie jest identyczna dla każdej transakcji, ponieważ zależy między innymi od sposobu nabycia gruntu, jego położenia, zabudowy, obciążeń, dzierżawy i statusu kupującego.
W zależności od położenia i charakteru nieruchomości notariusz może poprosić również o dokumenty dotyczące rewitalizacji, lasów, dostępu do drogi publicznej, zabudowy, numeracji budynków lub innych ustawowych praw pierwokupu. Nie warto zamawiać wszystkich zaświadczeń na własną rękę przed konsultacją z kancelarią, ponieważ część z nich może być w danej sprawie zbędna.
Kupujący przedstawia dokument tożsamości, dane o stanie cywilnym i źródle finansowania. Jeżeli ma nabywać jako rolnik indywidualny, powinien przygotować dokumenty potwierdzające kwalifikacje rolnicze, zamieszkanie, osobiste prowadzenie gospodarstwa i powierzchnię użytków rolnych. Gdy korzysta z ustawowego wyjątku, musi wykazać przesłanki tego wyjątku, na przykład stopień pokrewieństwa ze sprzedającym.
Przy kredycie potrzebne są dokumenty bankowe, zwykle umowa kredytowa, warunki uruchomienia środków i oświadczenie banku dotyczące hipoteki. Jeżeli kupującym jest spółka, konieczne są dane rejestrowe, zasady reprezentacji, uchwały wymagane umową spółki lub ustawą oraz dokumenty beneficjenta rzeczywistego, jeśli zażąda ich kancelaria w ramach obowiązków identyfikacyjnych.
Jeżeli nabywca nie jest uprawniony do zakupu nieruchomości rolnej o powierzchni co najmniej 1 ha i nie korzysta z wyjątku, przed zawarciem umowy przenoszącej własność trzeba uzyskać zgodę Dyrektora Generalnego KOWR. Najczęściej z wnioskiem występuje sprzedający, wykazując między innymi brak możliwości sprzedaży osobie uprawnionej, zobowiązanie nabywcy do prowadzenia działalności rolniczej oraz brak nadmiernej koncentracji gruntów.
Do wniosku dołącza się dokumenty wskazane w ustawie i przepisach wykonawczych, w szczególności wypis z ewidencji gruntów i budynków, odpis księgi wieczystej albo jej numer, dokument dotyczący przeznaczenia w planie miejscowym oraz dowody i oświadczenia potwierdzające przesłanki zgody. W odpowiednim trybie oferta nieruchomości musi być wcześniej opublikowana w systemie teleinformatycznym KOWR, a cena sprzedaży nie może być niższa niż 95% ceny podanej w ogłoszeniu.
Decyzja o zgodzie powinna dokładnie odpowiadać planowanej transakcji. Przed podpisaniem aktu trzeba porównać strony, nieruchomość, powierzchnię i warunki wskazane w decyzji z treścią projektu umowy. Zgoda zachowuje ważność przez rok od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Notariusz zawiadamia osobę lub instytucję uprawnioną do pierwokupu i przekazuje wymagany wypis aktu. Jeżeli pierwszeństwo ma dzierżawca, najpierw trzeba zakończyć procedurę dotyczącą jego prawa. W odpowiednich przypadkach następnie zawiadamiany jest KOWR. Strony powinny zachować rezerwę czasową, ponieważ miesięczny termin liczy się od skutecznego doręczenia zawiadomienia, a nie od dnia podpisania umowy.
Brak oświadczenia w terminie oznacza niewykonanie prawa pierwokupu. W praktyce kancelaria potwierdza upływ terminu lub otrzymanie pisemnego oświadczenia i dopiero wtedy umawia drugi akt. Jeżeli uprawniony wykona prawo pierwokupu, wstępuje w miejsce kupującego na warunkach określonych w umowie warunkowej.
Czynność dokonana z naruszeniem ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego może być nieważna. Dotyczy to między innymi pominięcia obowiązkowego zawiadomienia uprawnionego, sprzedaży bez wymaganej zgody KOWR, złożenia nieprawdziwych oświadczeń lub posłużenia się nierzetelnymi dokumentami. Notariusz powinien odmówić sporządzenia aktu sprzecznego z prawem.
Strony nie powinny ukrywać dzierżawy, dzielić ceny poza aktem ani opisywać gruntu niezgodnie z dokumentami. Takie działania nie przyspieszają transakcji, lecz zwiększają ryzyko nieważności, sporu o pieniądze i odpowiedzialności za fałszywe oświadczenia.
Nabywca nieruchomości rolnej powinien przed podpisaniem aktu sprawdzić, czy będzie objęty obowiązkiem prowadzenia gospodarstwa przez co najmniej pięć lat oraz zakazem zbycia lub oddania nieruchomości w posiadanie innym osobom w tym okresie. Ustawa przewiduje wyjątki, a w niektórych sytuacjach możliwa jest zgoda KOWR na wcześniejsze zbycie lub oddanie gruntu w posiadanie.
Nie należy automatycznie zakładać, że każde nabycie od osoby bliskiej albo każda działka poniżej 1 ha jest wolna od wszystkich ograniczeń. Znaczenie ma dokładna podstawa nabycia, powierzchnia i położenie gruntu oraz konkretny wyjątek ustawowy. Szczegółowe zasady dotyczące sprzedaży ziemi rolnej przed upływem 5 lat omawia odrębny poradnik.
Własność nieruchomości przechodzi na kupującego z chwilą zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, nawet gdy cena ma być zapłacona później. Sprzedający nie powinien więc pozostawiać odroczonej ceny bez zabezpieczenia. Można rozważyć depozyt notarialny, hipotekę, gwarancję bankową, poręczenie albo oświadczenie kupującego o poddaniu się egzekucji w akcie notarialnym.
Praktyczne rozwinięcie tego wątku zawiera poradnik: zgoda banku na sprzedaż.
Przy płatności w ratach umowa powinna określać wysokość każdej raty, datę i rachunek płatności, odsetki za opóźnienie, zabezpieczenia oraz skutki niewykonania zobowiązania. Sam zapis, że w razie braku zapłaty własność wraca do sprzedającego, nie daje bezpiecznego mechanizmu, ponieważ przeniesienia własności nieruchomości nie można uzależnić od warunku ani terminu. Praktyczne warianty omawia artykuł sprzedaż działki rolnej na raty.
Akt powinien precyzyjnie określać datę wydania nieruchomości i stan, w jakim grunt ma zostać przekazany. Przy polu uprawnym trzeba ustalić, kto zbiera plony, kto poniósł koszty zasiewu, komu przysługują pożytki, kto rozlicza dopłaty i podatek rolny oraz czy na działce pozostają maszyny, materiały albo urządzenia.
Jeżeli wydanie następuje po akcie, warto połączyć je z protokołem i oświadczeniem sprzedającego o poddaniu się egzekucji co do obowiązku wydania. Jeżeli kupujący ma wejść na grunt przed przeniesieniem własności, zasady korzystania powinny wynikać z odrębnego, starannie przygotowanego porozumienia, aby nie naruszyć ograniczeń ustawowych i nie tworzyć niejasnego posiadania.
Jeżeli sprzedaż nie podlega VAT, kupujący co do zasady płaci podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% wartości rynkowej nieruchomości. Podatek pobiera notariusz jako płatnik przy sporządzaniu aktu. Cena wpisana przez strony nie wiąże organu podatkowego, jeżeli odbiega od wartości rynkowej.
Zwolnienie dotyczące gruntów tworzących lub powiększających gospodarstwo rolne nie działa przy każdej sprzedaży pola. Wymaga spełnienia ustawowych warunków, w tym odpowiedniej powierzchni gospodarstwa po transakcji, prowadzenia go przez co najmniej pięć lat i zachowania limitu pomocy de minimis. Przed aktem kupujący powinien przekazać notariuszowi dane potrzebne do oceny zwolnienia i nie zakładać go wyłącznie na podstawie rolnego oznaczenia działki.
Sprzedaż prywatnej nieruchomości przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, może powodować obowiązek rozliczenia 19% podatku od dochodu. W określonych przypadkach sprzedaż gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego korzysta ze zwolnienia, ale nie wtedy, gdy grunty w związku ze sprzedażą utraciły charakter rolny.
Ocena zależy od sposobu nabycia, daty, statusu gruntów, celu kupującego, treści aktu i rzeczywistego wykorzystania nieruchomości. Zagadnienie podatku od sprzedaży ziemi rolnej w praktyce wymaga osobnej analizy podatkowej, zwłaszcza gdy kupującym jest deweloper, przedsiębiorca albo osoba planująca zmianę przeznaczenia terenu.
| Czynność | Termin lub okres | Praktyczne znaczenie |
|---|---|---|
| Wykonanie prawa pierwokupu | Miesiąc od otrzymania prawidłowego zawiadomienia | Drugiego aktu nie należy podpisywać przed niewykonaniem prawa albo upływem terminu. |
| Ważność zgody KOWR | Rok od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna | Akt musi odpowiadać decyzji i zostać zawarty w okresie jej ważności. |
| Obowiązek prowadzenia gospodarstwa i zakaz zbywania | Co do zasady pięć lat od nabycia, z ustawowymi wyjątkami | Kupujący powinien ocenić przyszłe plany jeszcze przed zakupem. |
| Rozliczenie PIT przy sprzedaży przed upływem pięciu lat | Zasadniczo do 30 kwietnia roku następującego po sprzedaży | Sprzedający powinien zachować dokumenty kosztów i sprawdzić zwolnienia. |
Zaświadczenia urzędowe nie mają jednego wspólnego okresu ważności. Część potwierdza stan na dzień wydania, a część może zostać uznana przez notariusza za nieaktualną, jeżeli zmieniły się dane w rejestrze lub upłynął znaczny czas. Przed zamówieniem dokumentów trzeba zapytać kancelarię, jakiej daty i formy oczekuje.
Decyzja odmowna powinna zawierać uzasadnienie i pouczenie o środku zaskarżenia. Odwołanie składa się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, co do zasady w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji możliwa jest kontrola sądu administracyjnego.
W niektórych przypadkach, gdy z wnioskiem o zgodę występował sprzedający, po ostatecznej odmowie może on w ciągu miesiąca zażądać od KOWR nabycia nieruchomości za cenę odpowiadającą jej wartości rynkowej. Uprawnienie to ma wyjątki i wymaga sprawdzenia konkretnej podstawy wniosku. KOWR informuje o ustalonej cenie, a sprzedający może ją zakwestionować w sądzie albo wycofać żądanie w ustawowym terminie.
Jeżeli dzierżawca lub KOWR skutecznie wykona prawo pierwokupu, pierwotny kupujący nie nabędzie nieruchomości. Uprawniony wstępuje w jego miejsce na warunkach z umowy warunkowej. Z tego powodu zaliczka, zadatek i koszty przygotowania transakcji powinny być rozliczone w umowie tak, aby kupujący nie musiał prowadzić dodatkowego sporu o zwrot pieniędzy.
Jeżeli cena określona w umowie rażąco odbiega od wartości rynkowej, uprawniony wykonujący prawo pierwokupu może w ustawowym terminie wystąpić do sądu o ustalenie ceny. Nie należy więc zaniżać ani sztucznie zawyżać ceny w celu wpływania na decyzję KOWR.
Notariusz ma obowiązek odmówić czynności sprzecznej z prawem i pouczyć o możliwości zaskarżenia odmowy. Osoba zainteresowana może w ciągu tygodnia zażądać pisemnego uzasadnienia, a następnie w ciągu tygodnia od jego doręczenia wnieść zażalenie do sądu okręgowego właściwego ze względu na siedzibę kancelarii, za pośrednictwem notariusza. Jeżeli uzasadnienia nie zażądano, tygodniowy termin na zażalenie biegnie od dnia poinformowania o odmowie.
Zamiast natychmiast zmieniać kancelarię, warto najpierw ustalić, czy problem wynika z brakującego dokumentu, niezgodności danych, prawa pierwokupu, braku zgody KOWR czy rzeczywistego zakazu sprzedaży.
Jeżeli przeszkoda ma charakter formalny, często wystarczy uzupełnić wypis z ewidencji, sprostować księgę wieczystą, uzyskać dokument podatkowy lub zgodę właściwego organu. Jeżeli problem jest materialnoprawny, próba zawarcia aktu w innej kancelarii nie usuwa ryzyka nieważności.
Po zawarciu umowy spory najczęściej dotyczą niewypłaconej części ceny, opóźnienia w wydaniu, ukrytej dzierżawy, niezgodnej powierzchni albo zapewnień co do możliwości zabudowy. Pierwszym krokiem powinno być zebranie aktu, korespondencji, dokumentów planistycznych, protokołów i dowodów płatności, a następnie pisemne wezwanie drugiej strony do wykonania konkretnego obowiązku.
Jeżeli akt zawiera prawidłowe oświadczenie o poddaniu się egzekucji, wierzyciel może po uzyskaniu klauzuli wykonalności skierować sprawę do komornika bez prowadzenia pełnego procesu o zapłatę lub wydanie. W pozostałych przypadkach konieczne może być powództwo cywilne, żądanie odszkodowania, obniżenia ceny albo rozwiązanie innego sporu zależnie od treści umowy i rodzaju naruszenia.
Poniższe sytuacje pokazują, dlaczego sam rolny wpis w ewidencji albo niewielka powierzchnia działki nie wystarczają do ustalenia procedury.
Sprzedający chce zbyć działkę o powierzchni 0,28 ha, która w całości jest użytkiem rolnym. Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego co do zasady nie znajduje zastosowania, ponieważ powierzchnia użytków rolnych jest mniejsza niż 0,3 ha. Notariusz nadal sprawdza jednak księgę wieczystą, podstawę nabycia, plan miejscowy i ewentualne prawa pierwokupu wynikające z innych przepisów. Jeżeli nie ma dodatkowych przeszkód, możliwe jest zawarcie jednej umowy przenoszącej własność.
Osoba niebędąca rolnikiem kupuje niezabudowane pole o powierzchni 0,72 ha od osoby obcej. Kupujący nie musi uzyskiwać zgody KOWR tylko z tego powodu, że nie jest rolnikiem indywidualnym, gdyż nieruchomość ma mniej niż 1 ha. Grunt jest jednak objęty ustawą, więc notariusz bada dzierżawę i prawo pierwokupu. Jeżeli KOWR ma prawo pierwokupu, strony najpierw podpisują umowę warunkową i czekają na zakończenie miesięcznego terminu.
Właściciel sprzedaje 4 ha gruntów rolnych przedsiębiorcy, który nie jest rolnikiem indywidualnym i nie jest osobą bliską. Przed aktem potrzebna jest zgoda Dyrektora Generalnego KOWR, a sprzedający musi przejść właściwą procedurę i wykazać ustawowe przesłanki. Sama umowa przedwstępna nie zastępuje decyzji. Po uzyskaniu ostatecznej zgody notariusz sprawdza jej zakres, pozostałe prawa pierwokupu i dopiero wtedy ustala prawidłowy rodzaj aktu.
Nie. Notariusz samodzielnie sprawdza część rejestrów, ale wiele dokumentów muszą dostarczyć strony, na przykład podstawę nabycia, wypis z ewidencji, dokumenty planistyczne, zaświadczenie podatkowe, dokumenty banku i dowody statusu rolnika. Kancelaria powinna wcześniej przekazać listę dopasowaną do danej nieruchomości.
Nie. Zgoda jest potrzebna głównie wtedy, gdy nieruchomość rolna ma co najmniej 1 ha, kupujący nie jest rolnikiem indywidualnym i nie korzysta z ustawowego wyjątku. Niezależnie od zgody może jednak istnieć prawo pierwokupu dzierżawcy lub KOWR.
Nie zawsze. Kupujący nie musi być rolnikiem indywidualnym, ale przy powierzchni co najmniej 0,3 ha może działać prawo pierwokupu. W takim przypadku potrzebna jest najpierw umowa warunkowa, a po niewykonaniu prawa pierwokupu drugi akt przenoszący własność.
KOWR ma miesiąc od otrzymania prawidłowego zawiadomienia na złożenie oświadczenia. Do tego trzeba doliczyć czas przekazania wypisu, doręczenia i organizacji drugiego aktu. Nie należy liczyć miesiąca od dnia podpisania umowy warunkowej.
Tak, ale dzierżawcy może przysługiwać prawo pierwokupu, jeśli spełnia warunki ustawowe. Nawet gdy prawa nie ma, kupujący powinien wiedzieć, czy umowa dzierżawy będzie go wiązać po zakupie i kiedy będzie mógł objąć grunt w posiadanie.
Tak, ale własność przechodzi przy podpisaniu umowy przenoszącej własność. Sprzedający powinien zabezpieczyć odroczoną zapłatę, na przykład depozytem notarialnym, hipoteką albo oświadczeniem kupującego o poddaniu się egzekucji.
Nie ma jednej zasady dla wszystkich dokumentów. Niektóre potwierdzają stan na konkretny dzień, inne kancelaria akceptuje tylko wtedy, gdy są dostatecznie aktualne. Termin zamawiania dokumentów należy uzgodnić z notariuszem, aby nie straciły aktualności przed aktem.
KOWR wstępuje w miejsce kupującego na warunkach umowy warunkowej. Pierwotny kupujący nie nabywa gruntu, dlatego umowa powinna jasno regulować zwrot wpłaconych pieniędzy i rozliczenie kosztów przygotowania transakcji.
Sprzedaż ziemi rolnej należy zacząć od ustalenia statusu gruntu, areału, przeznaczenia planistycznego, dzierżawy i sytuacji kupującego. Dopiero te dane pozwalają odpowiedzieć, czy wystarczy jeden akt, czy potrzebna jest zgoda KOWR oraz umowa warunkowa poprzedzająca przeniesienie własności.
Przed wpłatą zadatku strony powinny przesłać notariuszowi dokumenty, uzgodnić podatki, sposób zapłaty, wydanie gruntu, rozliczenie zasiewów i zabezpieczenia. Przy odmowie zgody, wykonaniu prawa pierwokupu albo rozbieżnościach w dokumentach trzeba działać według pouczeń i ustawowych terminów, zamiast próbować omijać procedurę.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Autor: Redakcja Praworolne.info
Materiał opracowano na podstawie aktualnych przepisów oraz źródeł wskazanych w artykule. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika